Ś Ń Ń

Sylwester „Kris” Braun należy do najważniejszych fotografów powstania warszawskiego, a wiele wykonanych przez niego kadrów stało się częścią zbiorowej wyobraźni o sierpniu i wrześniu 1944 roku. Wystawa prezentuje oryginalne odbitki ze zbiorów Muzeum Warszawy, rekonstruując nie tylko przebieg pracy fotografa w walczącej stolicy, lecz także późniejsze losy zdjęć: ich ukrycie, odnalezienie, rozproszenie i włączenie do muzealnej kolekcji. Ważnym wątkiem jest również postać Berty Weissberger, asystentki Brauna i autorki części fotografii, której historia pozwala spojrzeć na powstańczą ikonografię jako na proces tworzony przez biografie, instytucje i późniejsze narracje historyczne.

Projekt wystawy opiera się na pracy z materialnością archiwum fotograficznego i samym procesem powstawania narracji historycznych. Centralnym elementem przestrzeni są długie, ciemne gabloty przypominające fotograficzne podświetlarki, na których pokazano zrekonstruowane sekwencje negatywów oraz mapę tras Brauna i Weissberger po powstańczej Warszawie. Fotografie Brauna zostają zaprezentowane nie tylko jako wybrane obrazy, lecz także jako ciągi klatek ułożone w pierwotnej kolejności – zapis ruchu, decyzji i kolejnych spojrzeń fotografa. Ekspozycja prowadzi od bogactwa archiwalnego materiału, przez kuratorowane mikroserie tematyczne, aż po kadry, które uzyskały status ikon, takie jak zdjęcia wybuchu pocisku na budynku Prudentialu. Architektura wystawy wzmacnia ten proces selekcji i abstrahowania: pokazuje, jak z wielu zdjęć, przez kolejne etapy porządkowania, interpretacji i utrwalania pamięci, do historii przechodzi zaledwie kilka obrazów.