Wystawa Vulnerability as Manifesto prezentuje najnowsze prace Kateryny Lysovenko, ukraińskiej artystki, która w malarstwie, rysunku i tekście mierzy się z doświadczeniem wojny, cielesności i pamięci. Punktem wyjścia ekspozycji jest pytanie o to, czy sztuka tworzona w czasie przemocy musi opowiadać wyłącznie o heroizmie, przetrwaniu i śmierci. Lysovenko przesuwa uwagę ku kruchości, narodzinom, przyjemności i pragnieniu ponownego zaufania światu. W jej obrazach ciało nie jest zamkniętą formą, ale czymś podatnym na przemianę: łączy się z morzem, drzewami, postaciami z ludowych opowieści i wyobrażeniami przyszłego życia. Wrażliwość staje się tu nie słabością, lecz manifestem — sposobem oporu wobec historycznej traumy i próbą odzyskania języka dla tego, co kruche, zmysłowe i żywe.
Architektura wystawy buduje wokół prac Kateryny Lysovenko przestrzeń wyciszenia i ochrony. Galeria znajduje się w samym centrum miasta, z bezpośrednim widokiem na Pałac Kultury i Nauki, jednak głównym gestem projektu jest czasowe zasłonięcie tego obrazu. Duży, półprzezroczysty parawan ustawiony przed oknem odcina główną salę od miejskiego pejzażu i tworzy miękkie, intymne wnętrze dla obrazów opowiadających o kruchości, cielesności i potrzebie schronienia. Za parawanem powstaje wąska przestrzeń mieszcząca tymczasowe biuro galerii — dopiero tam, poza przestrzenią ekspozycji, ponownie otwiera się widok na centrum miasta. Osobnym gestem jest wejście do wystawy, uformowane jako wąska śluza prowadząca widza do głównej sali. Lekkie konstrukcje z drewna i białych płaszczyzn organizują przestrzeń jako sekwencję przejść, przesłon i częściowych widoków, zachęcając do powolnego krążenia między obrazami.
© świetlik • chodziński • łygońska, all rights reserved